Posts in Bemidbar
Haftarat Tlat de-Puranuta: Szim'u Dwar Haszem

Irmejahu 2, 4 - 28; 3,4 

Haftara, którą czytamy w tym tygodniu, nie odnosi się bezpośrednio do parsziot matot-mas'ej, lecz jest jedną z dziesięciu specjalnych haftarot czytanych od Szabatu po poście 17. tamuza do Rosz ha-Szana.   

Te specjalne haftary dzielą się na dwie grupy. Podczas trzech Szabatów wypadających w czasie okresu żałoby między postem 17. tamuza a 9. awa (Tisza be-Aw) czyta się Tlat de-Puranuta, Trzy [Haftarot] Nieszczęść, które opisują powody gniewu Boga oraz zapowiadają Jego karę. Po Tisza be-Aw czyta się Sziwa de-Nechemata, Siedem [Haftarot] Pocieszenia, które przedstawiają pocieszające wizje prorockie. 

Read More
Haftarat Tlat de-Puranuta: Diwrej Irmejahu

Irmejahu | Jr 1, 1 - 2, 3 

Haftara, którą czytamy w tym tygodniu, nie odnosi się bezpośrednio do parszy pinchas lecz jest jedną z dziesięciu specjalnych haftarot czytanych od Szabatu po poście 17. tamuza do Rosz ha-Szana.  

Te specjalne haftary dzielą się na dwie grupy. Podczas trzech Szabatów wypadających w czasie okresu żałoby między posem 17. tamuza a 9. awa (Tisza be-Aw) czyta się Tlat de-Puranuta, Trzy [Haftarot] Nieszczęść, które opisują powody gniewu Boga oraz zapowiadają Jego karę. Po Tisza be-Aw czyta się Sziwa de-Nechemata, Siedem [Haftarot] Pocieszenia, które przedstawiają pocieszające wizje prorockie.

Read More
Haftarat Balak

Micha | Mi 5, 6 - 6, 8 

Haftara do parszy balak czerpie z nauk proroka Michy. Pociesza on "resztki Jaakowa" na wygnaniu, że choć mogą się czuć jak kropelki rosy rozproszone pośród narodów, to jednak zostaną odrodzeni dzięki Haszem. 

Micha obiecuje, że nastąpi wspaniała przemiana ze słabego i rozproszonego narodu w potężny lud na podobieństwo lwa. Haszem poprowadzi ich od słabości ku sile. Prorok obiecuje, że nastaną czasy, gdy Israel będzie w stanie pokonać swych wrogów.  

Jednak nawet w tym pocieszeniu kryje się pouczenie ze strony Michy. Przestrzega przed pokładaniem zaufania w bożkach i mamiących słowami wróżbitach. W czasie sądu boskiego, wszystkie posążki, ołtarze i ludzie im służący zostaną zniszczeni.  

Read More
Haftarat Chukat

Szoftim | Sdz 11, 1 - 33 

Haftara do parszy chukat opowiada historię Iftacha, wspaniałego wojownika. Był on synem Gilada i prostytutki. Przyrodni bracia Iftacha nakazali mu odejść, mówiąc, że nie będzie miał on żadnego udziału w majątku ojca, gdyż jest synem obcej kobiety. 

Iftach odszedł, a wokół niego zgromadziła się grupa wyrzutków, którzy dokonywali razem napaści. 

Po pewnym czasie Izrael został zaatakowany przez Amonitów. Starsi Gileadu wysłali do Iftacha posłańców, aby nakłoć go, by wrócił, stanął na ich czele i walczył z najeźdźcą.  

Read More
Haftarat Korach

Szmuel Alef | 1 Sam 11, 14 - 12, 22

Haftara do parszy korach przedstawia dramatyczne początki monarchi starożytnego Israela.

Prorok Szmuel z nakazu Boga, udaje się do miasta Gilgal, aby namaścić pierwszego króla narodu Israela. Haszem wysłuchał prośby ludu, który domagał się władcy na podobieństwo innych narodów.

Prorok zwołał cały naród, aby tłumnie przybyć do Gilgal. Tam uroczyście ogłoszono Szaula królem przed Haszem. Złożono ofiary Bogu i radowano się.

Szmuel wykorzystał ten moment, aby podsumować własną, długą służbę dla ludu żydowskiego. Prorok orzeka, że uległ prośbom ludu i je wypełnił.

Read More
Haftarat Szlach Lecha

Jehoszua 2, 1 - 2, 24

Haftara do parszy szlach jest idealnie do niej dobrana: podobnie jak Mosze, Jehoszua również wysyła meraglim (szpiegów) mających zdobyć niezbędne informacje przed podbojem wojskowym.

Jehoszua wysyła jednak jedynie dwóch żołnierzy (a nie dwunastu, jak zrobił do Mosze), aby zbadali miasto-twierdzę Jerycho. Zatrzymują się oni u prostytutki o imieniu Rachaw, której dom znajdował się przy samych murach obronnych miasta.

Do króla Jerycha doszła wiadomość, że do miasta wniknęli żydowscy szpiedzy. Nakazuje on przeszukanie miasta i strażnicy domagają się od Rachaw wydania zwiadowców. Kobieta ukryła ich na dachu pod snopkami słomy.

Read More
Haftarat Behaalotcha

Zecharia | Za 2, 14 - 4, 7

W haftarze do parszy behaalotcha prorok Zecharia, który żył pod koniec Wygnania Babilońskiego, nakłaniał swoich krajan, aby dołożyli starań w odbudowę Beit Hamikdasz (Świątyni).

Po trudach Wygnania, wielu Żydów, którzy mieszkali w Jehudzie - czy to ci, którzy nigdy nie opuścili ziemi, czy też ci, którzy powrócili z Babilonii - nie myślało o odbudowaniu Świątyni. Codzienne zmagania w zrujnowanym wojnami kraju mocno na nich ciążyły. Dodotkowo, również ludy sąsiednie były negatywnie nastawione do odbudowy Świątyni, gdyż nie chciały, aby Jehuda rosła w siłę.

Read More
Haftarat Naso

Szoftim | Sdz 13, 2 - 25 

  

Haftora do parszy naso pochodzi z Sefer Szoftim, czyli Księgi Sędziów. Fragment ten przypomina o najsłynniejszym nazirze: Szimszonie (Samsonie). Opowieść tę czytamy, gdyż w parszy naso omówione są prawa związane z byciem nazirem, czyli osobą, która z własnej woli składa śluby, że nie będzie spożywać produktów z winogron oraz ścinać włosów.  

Manoach, człowiek z plemienia Dana, długo nie mógł mieć potomstwa. Pewnego dnia jego żonie ukazuje się anioł, który zapowiedział jej, że urodzi syna. Przestrzegł ją, aby nie piła żadnego alkoholu oraz przestrzegała czystości posiłków.  

Read More
Haftarat Bemidbar

Hoszea | Oz 2, 1 - 22

Proroctwo, które zostało wybrane jako hafatara do parszy bamidbar, wyraża pocieszenie dla narodu żydowskiego. Hoszea, w imieniu Boga, obiecuje, że naród Israela będzie tak liczny, jak ziarenka piasku na plaży. Przeminą czasy, gdy byli nazywani Nie-Mój-Naród (Lo Ami) i od tego momentu będą znani, jako Dzieci-Żywego-Boga (Bnej E-l Chaj).

Dodatkowo, prorok zapowiada zjednoczenie między podzielonym narodem. Jehuda i Israel zejdą się i wybiorą nad sobą jednego przywódcę.

Hoszea wzywa, aby braci wołać Mój-Naród (Ami), a siostry Miłościwie-Przyjęta (Ruchama).aniałe odwrócenie losu, gdy naród żydowski powróci w miłości do Haszem.

Read More
Paraszat Mas'ej

Parasza: Mas’ej - Bemidbar/Lb 33, 1 – 36, 13.
Haftara: Irmejahu / Jr 2, 4 - 28. 4, 1 - 2.

Tora wymienia dokładnie wszystkie czterdzieści dwa etapy podróży i obozowania narodu żydowskiego, od Wyjścia z Egiptu, aż do rozłożenia obozu na stepach Moabu, naprzeciw Ziemi Israela.

Mosze poucza z nakazu Haszem, że gdy Żydzi wejdą do ziemi Kenaan mają zniszczyć wszelkie obiekty bałwochwalcze, bożki, idole i ołtarze. Gdy już zajmą ziemię, mają ją podzielić według plemion i ich rozmiarów.

Read More
Paraszat Matot

Parasza: Matot - Bemidbar/Lb 30, 2 – 32, 42.
Haftara: Irmejahu / Jr 1, 1 - 2, 3.

Mosze naucza przywódców plemion Israela praw związanych z anulowaniem ślubów i przysiąg (nedarim).

Toczą się walki z Midianem za ich rolę w spisku mającym na celu doprowadzenie do upadku moralnego Żydów. Walki zakończyły się zwycięstwem i śmiercią pięciu królów Midianu, a także proroka Bilaama. Tora ze szczegółami wymienia wszystkie łupy jakie zebrano oraz w jaki sposób rozdzielono je pomiędzy lud, żołnierzy, Lewitów i arcykapłana.

Read More
Paraszat Pinchas

Parasza: Pinchas - Bemidbar/Lb 25, 10 – 30, 1.
Haftara: Melachim Alef/ 1Krl 18, 46 - 19, 21.

Pinchas, wnuk Aharona, który zabił wysokiego rangą grzesznika o imieniu Zimri z plemienia Szimona za zadawanie się z kobietą Moabu, został wynagrodzony przez Boga przymierzem pokoju (brit szalom) oraz kapłaństwem. Bóg nakazuje również, aby zaatakować Midianitów za ich przewrotne zachowanie i podkuszanie Żydów do służenia bożkowi Baal-Peorowi.

Spis ludności wszystkich mężczyzn w wieku od lat 20 do 60 wykazuje 601 730 osób (bez Lewitów).

Read More
Paraszat Balak

Parasza: Balak - Bemidbar/Lb 22, 2 – 25, 9
Haftara: Micha / Mi 5, 6 - 6, 8.

Balak, król Moabu, zaczął się niepokoić zwycięstwami narodu Israela nad jego amoryckimi sąsiadami. Posyła swych mędrców po proroka Bilaama, który zamieszkiwał nad Eufratem, aby przeklął naród Israela. Bóg jednak przemawia do Bilaama, że nie może on przekląć Żydów, gdyż są oni błogosławieni.

W czasie podróży jest on pouczony przez swą oślicę, która zauważa anioła Boga blokującego drogę, zanim sam Bilaam go zauważył.

Read More
Paraszat Chukat

Parasza: Chukat - Bemidbar/Lb 19, 1 – 22, 1
Haftara: Szoftim / Sdz 11, 1 - 33.

Haszem naucza Moszego o prawach związanych z czerwoną jałówką (para aduma), której prochy są wykorzystywane w rytuale oczyszczenia osoby, która miała kontakt z martwym ciałem. Jałówka ta miała być całkowicie bez skazy i nigdy nie mogła być wykorzystana do pracy w jarzmie.

Po czterdziestu latach wędrówek po pustyni, lud Israela dociera do Kadesz, na pustyni Sin. Prorokini Miriam, siostra Moszego, umiera, a naród woła o wodę.

Read More
Paraszat Korach

Parasza: Korach - Bemidbar/Lb 16, 1 – 18, 32
Haftara: Szmuel Alef/1Sm 11, 14 - 12, 22.

Człowiek o imieniu Korach (z plemienia Lewiego) wzburza naród do buntu przeciwko Moszemu i jego przywództwu oraz przeciwko przekazaniu kapłaństwa jego bratu, Aharonowi. Korachowi towarzyszą Datan i Awiram (z plemienia Reuwena) – od dawna wrogowie Moszego.

Buntowników wspiera grupa 250 znaczących przedstawicieli społeczności, którzy składają świętą ofiarę ketoret (kadzidła), aby udowodnić, że oni również są warci kapłaństwa.

Read More