Posts in Wajikra
Haftarat Bechukotaj

Irmejahu | Jr 16, 19 - 17, 14

 Nauki z Księgi Irmejahu, które zostały wybrane na haftarę do parszy bechukotaj, można podzielić na trzy części.

W pierwszej, Irmejahu wyraża wdzięczność i radość za to, że Bóg jest zawsze przy nim. Haszem jest dla niego skałą i schronieniem w chwilach trudnych. Prorok wyraża zdumienie, że ludzie mogą kierować swe myśli ku nieistejącym "nie-bogom", lecz wie, iż pewnego dnia pojmą oni pełną moc i potęgę Haszem.

W drugiej części, prorok kieruje ostre słowa ku Jehudzie, krytykując oddanie jej ludu bałwochwalczym praktykom na wzgórzach i ołtarzach.

Bóg, poprzez Swego proroka, ostrzega, że z własnej winy Jehuda straci zimię, którą otrzymała w dziedzictwo. Swym zachowaniem ludzie wzbudzili gniew Haszem i dlatego ukarze ich, zsyłając na nich niewolnictwo w ziemi, której nie znają.

Read More
Haftarat Behar

Irmejahu | Jr 32, 6 - 27.

W haftarze do parszy behar spotykamy proroka Irmejahu, gdy przebywa w więzieniu. Wtrącił go tam król Cidkejahu za to, że zapowiadał zwycięski najazd wojsk babilońskich. Zgodnie z jego proroctwem, król miał zostać pojmany i skazany za wygnanie.

Wydarzenia te mają miejsce w wyjątkowo burzliwym i dramatycznym okresie dla Królestwa Jehudy. Cidkejahu został królem z nadania Babilończyków, po ich pierwszym najeździe w 597 r. p.n.e. Jak wiemy, jego władanie zakończyło się wraz z drugim najazdem wojsk Babilonu w 586 r. p.n.e., gdy Jeruszalaim zostało całkowicie zniszczone, a Beit ha-Mikdasz (Świątynia) spalony.

Prorok Iremajhu głosił swe nauki przez czterdzieści lat, zapowiadając tragedię i nakłaniając do zmiany postępowania. Niestety - niewielu chciało uwierzyć w jego słowa.

Read More
Haftarat Emor

Jechezkel | Ez 44, 15 - 31

Powiązanie haftary do parszy emor jest oczywiste dla każdego, kto będzie ją czytał. W parszy, Mosze przekazuje prawa i zasady, jakimi mają się kierować kapłani (kohanim) w ich posłudze. Podobnie prorok Jechezkel w haftarze do tej parszy przekazuje Boskie nakazy dla kapłanów. Tym razem jednak, dotyczą one Trzeciej Świątyni, która zostanie zbudowana w przyszłości.

Prorok przypomina, że jedynie pewna grupa kapłanów zasłużyła na to, aby nadal sprawować te święte obowiązki. Są to potomkowie Cadoka, jedyni, którzy pozostali lojalni w swej służbie Haszem nawet wtedy, gdy reszta narodu porzuciła Torę.

Read More
Haftarat Kedoszim

Amos 9, 7 - 15

We fragmencie wybranym na haftarę parszy kedoszim z proroctw Amosa, prorok przypomina Żydom, że jako naród nie są w żaden sposób lepsi od innych, że dla Boga są dokładnie tacy sami, jak Etiopczycy, Filistyni czy Aramejczycy. Haszem kieruje losami wszystkich narodów i choć wybrał Sobie Am Israel, nie oznacza to, że sam fakt bycia jego członkiem daje ochronę przed karą za grzechy.

Amos ostrzega, iż nadchodzi kara dla nikczemnych narodów - włączając w to także naród żydowski:

“Wszyscy grzesznicy z Mojego narodu zginą od miecza, wszyscy ci, którzy się przechwalali: “żadne zło nigdy nas nie dotknie, żadne nieszczęście nad nami nie zapanuje”.”

Read More
Haftarat Caw

Jirmejahu 7, 21 - 8, 3; 9, 22 - 23.

W haftarze do parszy caw czytamy nauki proroka Irmejahu. Wybór tego tekstu przez Chachamim (Mędrców) wydaje się oczywisty - oba mówią o kulcie ofiarnym. Jednak w proroctwach kryje się dużo głębsza nauka i przestroga dla tych, którzy pragną służyć Haszem.

Poprzez Swojego proroka, Haszem przestrzega przed ryzykiem hipokryzji religijnej. Odrzuca możliwość przyjmowania ofiar od składających, jeśli równocześnie nie towarzyszy im sprawiedliwe postępowanie. Bóg nie chce składania ofiar, gdy ci, którzy to robią, grzeszą.

Read More
Paraszat Bechukotaj

Parasza: Bechukotaj- Wajikra/Kpł 26, 3 – 27, 34
Haftara: Irmeja/Jr 16, 19 - 17, 14.

Haszem obiecuje narodowi żydowskiemu, że jeżeli będą przestrzegać Jego micwot (przykazań), On zapewni im deszcz w odpowiedniej porze dla ich pól. Dodatkowo, zapewni im bezpieczne życie w Ziemi Israela, obdarzy pokojem i Swoją Obecnością.

Bóg przekazuje również surowe ostrzeżenie – jeżeli Żydzi porzucą Torę i micwy Haszem, czeka ich wygnanie i różnorodne kary.

Read More
Paraszat Behar

Parasza: Behar - Wajikra/Kpł 25, 1 – 26, 2
Haftara: Irmejahu/Jr 32, 6 - 31.

Haszem przekazuje Moszemu prawa związane z rokiem szabatowym. W każdym siódmym roku, ziemia ma odpoczywać, a wszystko, co zrodzi będzie wolne do wzięcia dla każdego – człowieka lub zwierzęcia.

W ciągu tego roku nie wolno było orać ziemi, podcinać winorośli czy też zasiewać. Można było jednak jeść to, co ziemia zrodziła sama.

Read More
Paraszat Emor

Parasza: Emor - Wajikra/Kpł 21, 1 – 24, 23
Haftara: Jechezkel/Ez 44, 15 - 31.

Życie kapłanów poświęcone było służeniu Bogu i w związku z tym, obowiązywały ich szczególne ograniczenia. Żaden kapłan nie mógł wejść w kontakt z martwym ciałem, poza przypadkami zmarłych z najbliższej rodziny. Nie mogli oni również golić jakiejkolwiek części głowy lub boku twarzy czy też robić naciąć na ciele. Kohen nie może poślubić rozwódki lub kobiety niecieszącej się dobrą reputacją. Arcykapłan (kohen ha-gadol) mógł poślubić jedynie kobietę, która nigdy nie była w związku z mężczyzną.

Read More
Paraszat Kedoszim

Parasza: Kedoszim - Wajikra/Kpł 19, 1 – 20, 27
Haftara: Jechezkel/Ez 20, 2 - 20.


Parsza tego tygodnia rozpoczyna się słynnymi słowami: "Bądźcie święci, bo Ja jestem święty, Ja, Haszem, wasz Bóg". Od tych słów rozdział ten nazywa się Kodeksem Świętości. W nim Haszem przekazuje nakaz oraz sposób, aby stać się świętymi.

W Kodeksie Świętości znajduje się kilkadziesiąt micwot czyli przykazań. Znajdziemy tam kilka praw związanych z rytuałem czy uprawą ziemi, ale przede wszystkim, są tam micwy etyczne, mówiące o tym, jak mamy traktować innych ludzi. Między innymi znajduje się tam słynny nakaz: "Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego".

Read More
Paraszat Acharej Mot

Parasza: Acharej Mot - Wajikra/Kpł 16, 1 – 18, 30
Haftara: Amos 9, 7 - 15.

W wyniku śmierci synów Aharona - Nadawa i Awihu, Bóg ostrzega, aby nikt, kto nie ma do tego prawa, nie wchodził do Świętych miejsc.

Tylko jeden człowiek – kohen ha-gadol (arcykapłan) może raz do roku, w czasie Jom Kipur, wejść do najświętszej części Miszkanu (קֹדֶשׁ הַקֳּדָשִׁים), aby złożyć tam w ofierze Haszem święte kadzidło. Ten, kto nie jest arcykapłanem a tam wejdzie – naraża się na śmierć.

Read More
Paraszat Mecora

Parasza: Tazria - Wajikra/Kpł 14, 1 – 15, 33
Haftara: Malachim Bet/2Krl 7, 3 - 20.

Mecora to osoba, która została dotknięta chorobą caarat. W poprzedniej parszy, tazria, Tora opisuje jakie są oznaki tej przypadłości, natomiast w parszy mecora przekazuje zasady związane z procesem oczyszczania rytualnego takiej osoby.

Kapłan (kohen), poprzez spacjalną procedurę rytualną, dokonuje oczyszczenia. Wykorzystuje do tego dwa ptaki (jeden jest złożony w ofierze, drugi wypuszczony wolno), wodę źródlaną i naczynie gliniane, kawałek drewna cedrowego, szkarłatną nić i wiązankę ezowu (hizopu).

Read More
Paraszat Tazria

Parasza: Tazria - Wajikra/Kpł 12, 1 – 13, 59
Haftara: Malachim Bet/2Krl 4, 42 - 5, 19.

W parszy Tazria nadal uczymy się zasad i praw związanych z tuma we-tahara, czyli czystością i nieczystością rytualną (duchową).

Kobieta, która urodziła dziecko ma przejść proces oczyszczenia, na który składa się pójście do mykwy (łaźni rytualnej) oraz przyniesienie ofiary do Świątyni. Jeżeli urodziła ona chłopca, była ona nieczysta przez siedem dni, a następnie przebywała w stanie oczyszczania przez 33 dni. Natomiast, jeśli urodziła ona dziewczynkę, przez dwa tygodnie była nieczysta, a w okresie oczyszczania przebywała przez 66 dni.

Read More
Paraszat Szemini

Parasza: Szemini - Wajikra/Kpł 9, 1 – 11, 47
Haftara: Szmuel Bet/2Sam 6, 1 - 19.

Ósmego dnia całego tygodnia inauguracji Aharona i jego synów na kapłanów, zaczynają oni oficjalnie służbę Haszem. Aharon, jako Kohen haGadol (Arcykapłan), wraz z synami, błogosławi naród Israela.

Ogień zesłany z nieba pochłania złożoną przez nich ofiarę, a Szechina (Boża Obecność) wypełnia Miszkan, by w nim przebywać. Cały zgromadzony lud Israela pada na ziemię w głębokim ukłonie, przepełnieni trwogą przed Haszem.

Read More
Paraszat Caw

Parasza: Caw - Wajikra/Kpł 6, 1 – 8, 36
Haftara: Irmeja/Jr 7, 21 - 28; 9, 22 - 23.

Haszem nakazuje Moszemu, aby pouczył Aharona i jego synów o prawach i obowiązkach kohanim (kapłanów), którzy składają korbanot (ofiary) w Świątyni.

Kapłani mają obowiązek zadbać, aby zawsze na ołtarzu palił się ogień. To właśnie na nim spalano ofiary całopalne (ola), szczególne fragmenty ofiary pokojowej (szlamim), za grzech (chatat) oraz za winę (aszam) oraz garść z ofiary przygotowywanej z mąki (mincha).

Read More
Paraszat Wajikra

Parasza: Wajikra/Kpł 1, 1 – 5, 26
Haftara: Iszaja /Iz 43, 21 - 44, 23. 

Bóg woła do Moszego z Miszkanu i przekazuje mu prawa związane z korbanot, czyli ofiarami świątynnymi. Między nimi znajdowały się takie ofiary, jak:

- ola, czyli ofiara wznoszenia, całkowicie spalana na ołtarzu dla Boga. Ofiarą tą mogły być następujące zwierzęta: byki, barany i kozły, gołębie i synogarlice;

- pięć różnych rodzajów ofiary mincha, przygotowywanej z najlepszej mąki, oliwy i kadzidła. Symboliczną część tej ofiary kapłani spalali na ołtarzu, a resztę mogli oni spożyć.

Read More