Haftarat Korach

 
haftarat korach.png
 

Szmuel Alef | 1 Sam 11, 14 - 12, 22

Haftara do parszy korach przedstawia dramatyczne początki monarchii starożytnego Israela.

Prorok Szmuel z nakazu Boga, udaje się do miasta Gilgal, aby namaścić pierwszego króla narodu Israela. Haszem wysłuchał prośby ludu, który domagał się władcy na podobieństwo innych narodów.

Prorok zwołał cały naród, aby tłumnie przybyć do Gilgal. Tam uroczyście ogłoszono Szaula królem przed Haszem. Złożono ofiary Bogu i radowano się.

Szmuel wykorzystał ten moment, aby podsumować własną, długą służbę dla ludu żydowskiego. Prorok orzeka, że uległ prośbom ludu i je wypełnił.

Nakazuje, aby wszyscy zebrani poświadczyli w obliczu Boga jakim był prorokiem.

Zapytuje ich:

"Czy zabrałem kiedyś cudzego byka, albo cudzego osła? Czy traktowałem kogoś źle lub krzywdziłem? Czy kiedykolwiek wziąłem łapówkę, aby przymknąć oko? Powiedzcie - a zwrócę wszystko!

Gdy lud zaświadcza o jego uczciwej służbie, Szmuel przypomina zgromadzonym, jak od czasów Praojca Jaakowa Bóg opiekuje się dziećmi Israela. Wychwala on liczne cuda i wspaniałe wydarzenia, ale także przypomina o chwilach, gdy naród żydowski zapominał o Haszem.

Gdy Żydzi uświadomili sobie, że źle postępowali i wrócili do służby Bogu, ponownie zostali uratowani z rąk wroga. A jednak - zażądali króla, aby zapewnił im bezpieczeństwo, choć to przecież Haszem im je dawał.

Szmuel podkreśla, że nowowybrany król nie ma mocy boskiej i nie zastąpi Haszem. Tylko służenie Bogu i wypełnianie Jego Tory może zapewnić Żydom spokój i bezpieczeństwo.

Po swej przemowie Szmuel modli się do Boga o znak i cud. Był to czas żniw pszenicy, gdy burze i deszcze nie występują. A jednak - prorok zapowiedział wielką burzę, aby lud uświadomił sobie, jak wielki grzech popełnili prosząc o króla.

Gdy Bóg zesłał burzę i potężne grzmoty, lud ogarnęła bojaźń przed Bogiem i Szmuelem. Błagali proroka, aby modlił się w ich imieniu do Haszem, gdyż obawiali się ogromnej kary.

Szmuel pocieszał lud Izraela zapewniając, że choć dokonali wielu grzechów, mają nadal służyć Haszem. Jak długą będą przestrzegać Jego nakazów, będą bezpieczni:

Nie bójcie się. Rzeczywiście, popełniliście całe to zło. Ale nie odstępujcie od podążania za Haszem, a służcie Haszem z całego serca. I nie wolno wam zbaczać, aby iść za nicościami, które nic nie mogą wam dać, i które nie mogą was uratować, gdyż są to nicości.

Haszem nie porzuci swego ludu - przez wzgląd na Swe wielkie Imię, gdyż Haszem wybrał was na Swój lud.

Jaki jest związek między tekstem haftory a parszą? W paraszat korach jesteśmy świadkami podburzania do buntu wobec władzy Moszego i Aharona. Korach wraz ze swymi ludźmi zarzuca, że Mosze i Aharon uzurpowali sobie władzę. W haftarze prorok Szmuel wyraźnie mówi, że gdy przodkowie Izraelitów cierpieli w Egipcie i wołali do Boga o pomoc, Haszem wysłał Moszego i Aharona, aby ich uratować.

Dodatkowo, oba teksty poruszają tematy władzy i rządów, jak i osób, które próbują wpływać na system rządzenia.