Haftarat Miszpatim

 
haftarat miszpatim.png
 

Irmejahu | Jr 34, 8 - 22; 33, 25 - 26

W haftorze do parszy miszpatim prorok Irmejahu przemówił do króla Cidkijahu w czasie, gdy wojska babilońskie atakowały Judę i tylko nieliczne twierdze jeszcze opierały się wrogim siłom.

W tych dniach król Cidkijahu zawarł przymierze z mieszkańcami Jeruszalaim w sprawie żydowskich niewolników. Zgodnie z prawem Tory, które wymienione jest w parszy miszpatim, wszyscy zgodzili się, aby zwrócić wolność swym hebrajskim służkom i sługom. Nikt nie ma mieć w swym domostwie przymuszonego pracownika - wszyscy oni mają zostać wypuszczeni na wolność.

Lecz potem wszyscy oni zawrócili uwolnione kobiety i mężczyzn, aby ich ponownie zniewolić.

W odpowiedzi na to zachowanie, prorok przemówił w imieniu Haszem mówiąc:

Ja zawarłem przymierze z waszymi praojcami w dniu, gdy wyprowadziłem ich z ziemi egipskiej, z domu niewoli, mówiąc: ’Po upływie siedmiu lat pozwolicie odejść swojemu bratu Hebrajczykowi, który ci się zaprzedał, i który ci służył sześć lat; i zwolnisz go od pozostawania u ciebie”.

Lecz wasi ojcowie mnie nie słuchali ani nie nakłonili swego ucha.


Irmejahu potępia wszystkich, którzy najpierw zwrócili wolność swym sługom, aby ich potem ściągnąć z powrotem i znowu zniewolić. Chciwie wybrali zysk i majątek nad dolą współbraci.

Prorok ogłasza zatrważającą karę, która zostanie zesłana przez Boga, aby ukarać książąt, kapłanów, możnych i cały lud Jehudy, który nie wypełnił przymierza - choć obiecywał to zrobić.

Haszem przestrzega, że wyda ich wszystkich na pastwę wroga - nawet króla Cidkijahu - a ziemia judzka stanie się pustynią.

Na samym końcu haftary czytamy dwa wersety z poprzedniego rozdziału. Jest to jedyna haftara, w której czytamy tekst w tak odwróconym porządku. Dzieje się tak, gdyż mamy tradycję, aby nie kończyć czytania w negatywnym kontekście. Zazwyczaj w takim przypadku czyta się werset lub dwa z późniejszego fragmentu. Wyjątkowo w naszej haftarze cofamy się, by to uczynić.

Dwa wybrane wersety pocieszają właśnie skarcony naród:

Tak, jak istnieje Moje przymierze z dniem i nocą, i jak ustaliłem zasady nieba i ziemi, tak i nie odrzucę potomstwa Jaakowa i Dawida, Mojego sługi, tak i wezmę z jego rodu panujących nad potomkami Awrahama, Icchaka i Jakowa.

Sprawię bowiem, że ich wygnańcy powrócą i zlituję się nad nimi.