Haftarat Rosz Chodesz

 
 

Iszajahu | Iz 66, 1 - 24

Gdy Szabat oraz Rosz Chodesz wypadają w tym samym dniu nazywamy go Szabat Rosz Chodesz. Z tej okazji czyta się specjalną haftarę, pochodzącą z pism proroka Iszajahu (Iz 66, 1 - 24). 

Proroctwo rozpoczyna się od obrazu Boga, którego tronem są niebiosa, a ziemia podnóżkiem - jakże ktoś mógłby pomyśleć, że mógłby się On ograniczyć do przestrzeni w Świątyni, jako jedynym miejscem przebywania? Choć Haszem jest Stwórcą wszystkiego, jednak pochyla się nad osobami biednymi i przygnębionymi, którzy poważają Jego słowa. 

Izajasz ostrzega, że ci, którzy wyśmiewają Boga przynosząc wstrętne ofiary, mordując ludzi i czyniąc zło otrzymają stosowną karę.  

Słowa pocieszenia przyrównują Cijon i Jerozolimę do matki rodzącej, a potem karmiącej swe dzieci – tych, którzy ją kochają zasłużą na doświadczenie jej radości. Haszem zapewnia, że Jerozolima rozkwitnie, a jej rzeki i strumienie popłyną bogactwem świata, a On sam pocieszy jej mieszkańców, jak matka pocieszająca swego syna. 

Prorok ponownie podkreśla, jak wielka nagroda czeka tych, którzy służą Haszem. Natomiast ognisty gniew dosięgnie wrogów Boga. 

Haszem zapowiada dzień, w którym wszystkie narody będą głosić Jego Chwałę. Ze wszystkich krańców ziemi potomkowie wygnańców żydowskich zostaną przywróceni do Jerozolimy. I wszyscy będą wychwalać Haszem – Szabat za Szabatem, Rosz Chodesz za Rosz Chodesz.