Haftarat Sziwa de-Nechemata: Anochi

 
 

Iszajahu | Iz 51, 12 – 52, 12 

Czwarta z siedmiu “Haftarot Pocieszenia” pochodzi z pism proroka Iszajahu. Nazywana jest od pierwszego słowa Anochi: 

אָנֹכִ֧י אָנֹכִ֛י ה֖וּא מְנַחֶמְכֶ֑ם 
Ja, Ja Sam pocieszycielem waszym!

Prorok przedstawia słowa Boga skierowane do przerażonego narodu, który cierpi pod żelazną ręką najeźdźcy. Podkreśla On, że atak człowieka jest niczym, gdy porównany z mocą Boga, Stworzyciela nieba i ziemi.  

Haszem przypomina, że to On jest Władcą Zastępów i tym, który skierował do Cijonu słowa “ami ata – tyś naród Mój!”. 

Iszaja wzywa Jerozolimę, aby się podniosła, gdyż musiała wypić kielich gniewu Boga aż do dna. Ogromne cierpienia dopadły Jerozolimę i jej dzieci, które leżą na ulicach niby łania uchwycona we wnyki, z powodu przesycenia gniewem Boga.  

Lecz ten czas doświadczania gniewu Boga mija. Haszem wyjmuje z ręki udręczonych dzieci Jerozolimy kielich gniewu i zapewnia, że już nigdy nie będą musiały z niego pić. Kielich ten zostanie włożony w ręce oprawców i ciemiężców, którzy kazali ci upaść na ziemię i stąpali po tobie, niczym po bruku. 

Prorok wzywa Jerozolimę, aby powstała i odziała się w królewskie szaty:  

עוּרִ֥י עוּרִ֛י לִבְשִׁ֥י עֻזֵּ֖ךְ צִיּ֑וֹן לִבְשִׁ֣י
בִּגְדֵ֣י תִפְאַרְתֵּ֗ךְ יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ עִ֣יר הַקֹּ֔דֶשׁ 

Uri, uri liwszi uzech liwszi bigdej tifartech Jeruszalaim ir hakodesz 

Ocuć się, ocuć, przyoblecz się w moc twoją Cijonie! 

Oblecz się w szaty wspaniałości twojej Jeruszalaim, grodzie święty! 

Ciężar wygnania zostanie zrzucony, wygnańcy z dumą i spokojem powrócą pod opieką Haszem, który będzie kroczył przed nimi oraz pełnić straż w odwodzie.