Haftarat Sziwa de-Nechemata: Nachamu, Nachamu Ami

 
haftarat sziwa denechemata.png
 

Iszajahu | Iz 40, 1 - 26.

Haftara odczytywana po parszy waetchanan jest jedną z Sziwa deNechemata - Siedmiu Haftarot Pocieszenia. Jest ona czytana w pierwszy Szabat po Tisza be-Aw, najsmutniejszym dniu w kalendarzu żydowskim, kiedy Żydzi na całym świecie opłakują zburzenie obu Świątyń oraz inne tragedie w historii narodu żydowskiego.

Szabat ten nazywany jest od pierwszych słów haftory Szabat Nachamu, gdyż tekst proroka Iszajahu zaczyna się od słów: Nachamu, nachamu ami - Pociesz, pociesz Mój naród!

Przez siedem kolejnych Szabatów będziemy czytać proroctwa Iszajahu, które mają dodać otuchy i nadziei po trzytygodniowym okresie żałoby od postu 17. tamuza do 9. awa.

W haftarze Nachamu, Iszajahu przedstawia wizję nadejścia Chwały Haszem (Kewod Haszem), przed którym cała natura się kłania. Prorok ma być heraldem wspaniałych wieści, zapowiedzieć radość Jerozolimie, ogłosić gromko nadejście Chwały Haszem.

Iszajahu opisuje Boga jako pasterza, który z czułością dba o Swoje stado. Prorok zmaga się ze znalezieniem właściwej metafory dla Haszem, gdyż Jego potęga i wielkość wykraczają ponad wszelkie ludzkie terminy.

Na koniec sam Bóg zapytuje retorycznie proroka: "Do kogo zatem możesz Mnie przypodobnić? Z kim można Mnie porównać?" A w odpowiedzi nakazuje spojrzeć ku niebu i zadać sobie pytanie: kto stworzył to wszystko? Kto zawiaduje ruchem gwiazd i planet? To tylko dzięki wielkiej mocy Boga wszystkie te ciała niebieskie trwają.