Haftarat Tlat de-Puranuta: Chazon Iszajahu

 
haftarat tlat depuranuta.png
 

Iszajahu | Iz 1, 1 - 27

Haftara, którą czytamy w tym tygodniu, nie odnosi się bezpośrednio do parszy dewarim, lecz jest jedną z dziesięciu specjalnych haftarot czytanych od Szabatu po poście 17. tamuza do Rosz ha-Szana.  

Te specjalne haftary dzielą się na dwie grupy. Podczas trzech Szabatów wypadających w czasie okresu żałoby między posem 17. tamuza a 9. awa (Tisza be-Aw) czyta się Tlat de-Puranuta, Trzy [Haftarot] Nieszczęść, które opisują powody gniewu Boga oraz zapowiadają Jego karę. Po Tisza be-Aw czyta się Sziwa de-Nechemata, Siedem [Haftarot] Pocieszenia, które przedstawiają pocieszające wizje prorockie.  

W tym tygodniu odczytywana jest trzecia z Tlat de-Puranuta, nazywana od pierwszych słów Chazon Iszajahu, a Szabat, w który się ją czyta - Szabat Chazon.

Jest to Szabat przed najsmutniejszym dniem w kalendarzu żydowskim: Tisza be-Aw, kiedy poprzez post i odpowiednie modlitwy i czytania wspomina się zburzenie obu Świątyń w Jerozolimie oraz innych tragedii, które dotknęły naród żydowski na przełomie tysiącleci.

Prorok rozpoczyna swoją księgę od ostrych słów wobec swoich współbraci, potępiając ich odejście od Haszem. Pomimo kar, które Bóg na nich zesłał, nic się nie uczą, wciąż postępując niegodziwie.

Wprawdzie w czasie świąt Świątynia wypełnia się ludźmi przynoszącymi ofiary, Bóg odrzuca je, gdyż ich postępowanie wobec innych jest nikczemne. Brak sprawiedliwości społecznej przekreśla szanse na bycie wysłuchanym przez Haszem. Dym z ofiar przyniesionych przez ludzi, którzy krzywdzą innych są Bogu obrzydliwe.

Prorok nie tylko potępia zachowanie, wskazując na szczególne praktyki wzniecające gniew Boga, ale podaje też przepis na właściwe postępowanie i nakłania do tszuwy, do zmiany postawy i powrotu na drogę Tory:

לִמְד֥וּ הֵיטֵ֛ב דִּרְשׁ֥וּ מִשְׁפָּ֖ט אַשְּׁר֣וּ חָמ֑וֹץ שִׁפְט֣וּ יָת֔וֹם רִ֖יבוּ אַלְמָנָֽה”

”Nauczcie się czynić dobro. Oddajcie się przestrzeganiu prawa.
Pomóżcie skrzywdzonemu. Dbajcie o prawa sieroty.
Podnoście głos w obronie wdowy!

Iszajahu zapewnia, że powrót jest możliwy, że "szkarłatna nić" może na powrót stać się śnieżnobiała. Lecz jeśli zignoruje się to wezwanie, należy być świadomym konsekwencji - miecza, który Bóg ześle.

Haszem opłakuje Jerozolimę, która kiedyś była wypełniona sprawiedliwością, a teraz jedynie zbrodnią. Prorok piętnuje postawę przywódców i możnych, którzy stali się przestępcami, z chęcią przyjmując łapówki, a nie przejmując się losem sierot i wdów.

Bóg obiecuje, że gdy zakończy Swój sąd nad Jerozolimą, będzie ona ponownie nazywana Ir haCedek (Miastem Sprawiedliwości) i Neemana (Wierną).

Iszajahu zapewnia, że oddanie prawu uratuje Cijon.