Haftarat Tlat de-Puranuta: Szim'u Dwar Haszem

 
haftarat tlat depuranuta.png
 

Irmejahu 2, 4 - 28; 3,4 

Haftara, którą czytamy w tym tygodniu, nie odnosi się bezpośrednio do parsziot matot-mas'ej, lecz jest jedną z dziesięciu specjalnych haftarot czytanych od Szabatu po poście 17. tamuza do Rosz ha-Szana.   

Te specjalne haftary dzielą się na dwie grupy. Podczas trzech Szabatów wypadających w czasie okresu żałoby między postem 17. tamuza a 9. awa (Tisza be-Aw) czyta się Tlat de-Puranuta, Trzy [Haftarot] Nieszczęść, które opisują powody gniewu Boga oraz zapowiadają Jego karę. Po Tisza be-Aw czyta się Sziwa de-Nechemata, Siedem [Haftarot] Pocieszenia, które przedstawiają pocieszające wizje prorockie.   

Haftara czytana w tym tygodniu jest drugą z Tlat de-Puranuta i nazywana jest Szim'u Dwar Haszem, czyli "Słuchajcie słowa Haszem" i pochodzi z nauk proroka Irmejahu.  

Prorok ostro potępia zachowanie mieszkańców Jehudy, zarzucając im odejście od Haszem, który jest przedstawiony, jako "źródło żywej wody", aby służyć obcym bogom, co zostało przyrównane do budowania popękanych zbiorników, które nie są w stanie utrzymać wody. 

Irmejahu ponownie boleje nad krótką pamięcią narodu, który zapomniał o wszystkich wspaniałych rzeczach, jakich Haszem dla nich dokonał. Prorok podkreśla, że brak wdzięczności okazują nie tylko zwykli mieszkańcy Jehudy, ale także ci, którzy powinni ich prowadzić: przywódcy, mędrcy i kapłani.  

Prorok komentuje również polityczne nurty obecne w jego czasach - wielu spośród elit Jehudy spoglądała ku Egiptowi i Asyrii szukając możliwych sojuszników przeciw potężnej Babilonii: "na cóż wam przyjdzie iść do Egiptu, by pić wodę z Nilu? A no co wam iść do Asyrii, by pić wodę z Eufratu?" 

Aby nie zakończyć czytania haftary w smutku, czyta się na koniec werset z następnego rozdziału, w którym Żydzi nazwani są "towarzyszem młodości" Haszem.