Haftarat Wajechi

 
haftarat wajechi.png
 

Sefer Melachim Alef | 1Krl 2, 1 - 12.

Haftara do parszy wajechi pochodzi z Sefer Melachim - Księgi Królewskiej.

Tu również widzimy wielkiego przywódcę na łożu śmierci, analizującego wydarzenia z przeszłości i przekazującego testament dla potomka.

Król Dawid, podobnie jak Jaakow Awinu, nie wspomina jedynie wspaniałych wydarzeń, lecz odnosi się także do chwil, gdy jego władza i autorytet zostały umniejszone. Jaakow wspominał o synach, którzy niewłaściwie się zachowali - czy to dla własnej przyjemności (Reuwen) czy też z błędnie pojmowanej lojalności wobec rodziny (Szimon i Lewi).

Król Dawid w swoim życiu musiał stawić czoła buntom i sprzeciwom swych synów, którzy próbowali przedwcześnie zdobyć tron ojca. Lecz to syn Szlomo (Salomon) został wybrany, aby zostać następcą Dawida.

Dawid przekazuje słowa wsparcia i inspiracji:

Bądź silny i okaż się Człowiekiem, stój na straży nakazów Haszem, aby chodzić Jego ścieżkami, strzec Jego nakazów i jego dekretów, zgodnie z tym, co jest zapisane w Torze Moszego - abyś mógł odnieść sukces we wszystkim, czego się podejmiesz i we wszystkim, ku czemu się zwrócisz. I dzięki temu Haszem będzie mógł wypełnić to, co obiecał mi w słowach: ‘Jeśli twoje dzieci będą strzec swych dróg, by kroczyć przede Mną w prawdzie z całego serca i z całej duszy, żaden z nich nie zostanie odcięty od tronu Israela.

W swej mowie pożegnalnej, Dawid przekazuje Szlomo wskazówki, aby dokończył dzieła w sprawie Joawa - wieloletniego generała jego armii, który jednak stanął po stronie zbuntowanego syna Awsaloma i zabił dwóch niewinnych przywódców z armii króla: Awnera i Amasa. Król instruuje Szlomo, aby nie pozwolił, by "jego siwe włosy w pokoju zeszły do Szeolu".

Poza naprawieniem krzywd, Szlomo ma również odpowiedzieć dobrem za dobro - Dawid nie zapomniał, że gdy uciekał przed uzurpatorem Awsalomem, człowiek o imieniu Barzilaj z Gileadu wsparł go strawą i wodą. On sam już wtedy był starym człowiekiem i stąd Dawid nakazuje synowi, aby zaopiekował się jego potomkami, by byli pośród tych, "którzy jedzą u twego stołu".

Dawid z bólem wspomina czasu buntu Awsaloma i tych, którzy go wspierali oraz tych, którzy go przeklinali i stali przeciwko niemu. Szlomo ma za zadanie dopełnić sprawiedliwości dla wszystkich.

Po czterdziestu latach rządzenia Królestwem Israela, Król Dawid umiera. Ale nie było ani chwili bezkrólewia:

Szlomo zasiadł na tronie swego ojca Dawida, a jego władanie zostało umocnione.