Haftarat Wajera

 
הפטרת וירא.png
 

Melachim Bet | 2Krl 4, 1 - 37

W haftarze do parszy wajera czytamy o dwóch cudach dokonanych przez proroka Eliszę. Najpierw poznajemy biedną wdowę, której mąż był wiernym sługą Haszem i synem proroków. Była ona głęboko zadłużona i ludzie, którzy udzielili jej pożyczki straszyli, że zabiorą jej synów i sprzedadzą ich w niewolę, aby w ten sposób spłaciła długi. Elisza zapytał ją, co posiada w domu. Gdy usłyszał, że jedynie mały dzbanek z oliwą, nakazał jej, aby pozbierała wiele pustych dzbanów – pożyczyjąc od sąsiadów, jeśli trzeba. Następnie miała ona zamknąć się w domu sama z synami i nalewać oliwę z tego jednego dzbanuszka. Wdowa uczyniła tak, jak nakazał jej prorok i w cudownych sposób udało jej się wypełnić wszystkie zgromadzone naczynia. Kobieta mogła sprzedać oliwę, a za zgromadzone pieniądze spłaciła długi i była w stanie utrzymać siebie i swych synów.

Drugi cud opisany w księdze jest powodem wybrania tego tekstu na haftarę parszy wajera. Elisza przybywa do miasta Szunem, gdzie zatrzymuje się u pewnej pary znanej z gościnności. Para ta nawet dobudowała specjalny pokój na dachu, z którego Elisza mógł korzystać za każdym razem, gdy przybywał w te strony.

Elisza pragnął wynagrodzić dobroć gospodyni i wypytał o jej potrzeby. Dowiedział się, że para jest bezdzietna, a małżonek jest już starszym człowiekiem. Elisza pobłogosławił gospodynię i wyrzekł proroctwo, że dokładnie za rok o tej porze urodzi ona dziecko. Kobieta nie uwierzyła od razu i prosiła, aby prorok jej nie okłamywał i nie dawał fałszywej nadziei. Ale stało się dokładnie tak, jak zapowiedział to Elisza – rok później ta starsza para doczekała się syna.

Kilka lat później syn ten poważnie zachorował – narzekał na silne bóle głowy, a wkrótce zmarł. Kobieta położyła martwe ciało syna na łóżku w pokoju przeznaczonym dla Eliszy i szybko po niego wezwała. Prorok pospieszył do Szunem i w cudowny sposób przywrócił chłopca do życia.

Opowieść o obietnicy syna dla bezdzietnej pary odpowiada wydarzeniom z parszy wajera, gdzie Awraham i Sara dowiadują się, że będą mieli syna, Icchaka. Podobnie, jak kobieta z Szunem, oni także mają trudności z uwierzeniem, że na prawdę zostaną rodzicami w późnym wieku. Dodatkowo, w obu tekstach bezdzietna para wykazuje się wielką gościnnością (hachnasat orchim), a w nagrodę za wypełnienie tej wielkiej micwy, gość przekazuje proroctwo o potomku.