Haftarat Wajiszlach

 
haftarat wajiszlach
 

Owadia | Ab 1, 1 - 21

Haftara do parszy Wajiszlach to cała księga proroka Owadii (Abdiasza), która jest najkrótszą księgą prorocką, składającą się zaledwie z jednego rozdziału.

Prorok kieruje słowa ku Edomowi - narodowi wywodzącemu się od Esawa. W bardzo ostrych słowach Owadia opisuje tragiczne konsekwencje jego złych czynów.

Edom uważa się za niezniszczalnego i wspaniałego - na szczytach gór zbudował swe gniazdo niczym orzeł, z pychą wyraża zwątpienie, by ktokolwiek mógł go tam dosięgnąć.

Lecz prorok przekazuje ostrzeżenie od Boga - Edom zostanie oszukany i zdradzony przez rzekomych przyjaciół, wszyscy go opuszczą. Wrogowie go napadną i złupią doszczędnie, a on sam zostanie wygoniony "aż do granicy".

Owadia mówi:

"Aż do granicy cię ścigali wszyscy twoi sprzymierzeńcy, zawiedli cię i wzięli nad tobą górę członkowie twego przymierza.Ci, którzy jedli twój chleb, zastawią na ciebie sidła. Zaiste, w owym dniu - mówi Haszem - wytępię mędrców z Edomu i zdolnych do rozważnych sądów z góry Esawa.

Wtedy, Tejmanie, zatrwożą się twoi mocarze i wszyscy mężczyźni będą wytępieni z gór Esawa mieczem."

Dlaczegóż jednak tak straszny los ma spotkać naród Edomu? Za jakie grzechy Bóg pragnie tak ukarać potomków Esawa?

"Z powodu zbrodni na twoim bracie Jaakowie, okryje cię hańba i będziesz wytępiony na zawsze. Wówczas gdy stałeś na uboczu, kiedy to wrogowie brali do niewoli jego wojsko, a cudzoziemcy wkraczali do jego bram i rzucali losy o Jerozolimę, także ty byłeś jednym z nich.

Nie paś oczu widokiem swojego brata w dniu jego nieszczęścia! Nie ciesz się z powodu synów Jehudy w dniu ich zagłady i nie mów zuchwale w dniu niedoli! Nie wkraczaj do bramy Mojego ludu w dniu jego klęski; nie paś i ty oczu widokiem jego nieszczęścia w dniu jego klęski! I nie wyciągaj ręki po jego mienie w dniu jego klęski! Nie stój na rozstaju dróg, aby zabijać jego uchodźców! I nie wydawaj jego zbiegów w dniu niedoli!"

Edomici wykorzystali słabość sąsiada - Jehudy - i wykorzystali napaść Babilończyków, aby dołączyć się do wrogów i dobić już słabego brata.

Słowa Owadii jasno przedstawiają nadchodzącą boską karę:"Gdyż bliski jest dzień [sądu] Haszem nad wszystkimi narodami. Jak postępowałeś, tak postąpią z tobą."

Prorok zapewnia, że odwrócą się losy tych dwóch, niegdyś bratnich, narodów - słaby Israel stanie się ponownie mocnym i silnym, a Esaw, niczym słoma, spłonie i zniknie, za sprawą Domu Jaakowa, który będzie ogniem, i przez Dom Josefa - który stanie się niczym płomień.

Co ciekawe, prorok Owadia sam wywodził się od Edomitów: był on konwertytą na judaizm. Niektóre źródła w Tradycji sugerują, iż był on sługą na dworze Achawa i jego żony Izebel. Nie wiemy jednak dokładnie, kiedy żył.

Ostatni werset proroctwa Owadii odczytywany jest w codziennej liturgii - w porannej modlitwie (szacharit), po odczytaniu Pieśni Morza (Szirat ha-Jam) a przed Isztabach:

וְעָלוּ מוֹשִׁעִים בְּהַר צִיּוֹן, לִשְׁפֹּט אֶת-הַר עֵשָׂו; וְהָיְתָה לַה', הַמְּלוּכָה

"A wybawiciele wejdą na górę Cijon, aby osądzić górę Esawa; lecz królestwo będzie należeć do Haszem"