Paraszat Bereszit

BERESZIT.png

Parasza: Bereszit/Rdz 1, 1 – 6,8

Haftara: Iszaja/Iz 42,5 – 43, 10

Bóg stwarza świat w sześć dni a siódmego dnia „odpoczywa”. Siódmy dzień nazywa Szabatem, błogosławi go i czyni go świętym. Bóg stworzył pierwszego człowieka (Adama) z pyłu ziemi i ożywił go wdmuchując oddech życia w jego nozdrza. Bóg zasadza Gan Eden, w którym rośną dwa wyjątkowe drzewa: Drzewo Poznania Dobra i Zła (Ec Daat Tow weRaa) oraz Drzewo Życia (Ec Chaim). Umieszcza w nim Adama, aby opiekował się i dbał o ogród. Bóg zakazuje Adamowi spożywać owoców z Drzewa Poznania Dobra i Zła. Człowiek nadaje imiona wszystkim żyjącym istotom.

Bóg zsyła na Adama głęboki sen, a następnie z jego boku formuje mu partnerkę, Chawę, (ezer kenegdo), gdyż „nie jest dobrze, aby człowiek był sam”. W Gan Eden żył także przebiegły wąż, który namówił Chawę, aby spożyła owoc z Drzewa Poznania Dobra i Zła, a następnie nakarmiła nim również Adama. Aby ludzie nie zjedli również owocu z Drzewa Życia, Bóg wygnał ich z Gan Eden. Na straży bram do ogrodu ustawieni zostali chruwim (cheruby) z ognistymi mieczami.

Chawa urodziła dwóch synów: Kaina i Chewla. Pierwszy był rolnikiem, a drugi hodowcą owiec. Kain przyniósł ofiarę dla Boga spośród plonów swych pól, a Chewel podarował najlepsze zwierzę ze swoich trzód. Bóg przyjął ofiarę Chewla, a Kaina odrzucił. Pomimo ostrzegawczych słów Boga, Kain w gniewie zabija swojego brata. Jako karę, Bóg skazuje go na wieczną tułaczkę.

Chawa i Adam mają trzeciego syna – Szeta, którego syn miał na imię Enosz. Za jego czasów ludzie zaczęli wzywać Imienia Haszem. Adam miał jeszcze wiele synów i córek, i żył do wieku 930 lat. Narodził się Noach, który miał trzech synów: Szema, Jafeta i Chama. Za jego czasów ludzie zaczęli postępować nikczemnie, co bardzo smuciło Boga. Zaczął On rozmyślać o zmieceniu z powierzchni ziemi wszystkich ludzi, ale okazał miłosierdzie Noachowi.