Paraszat Bo

BO.png

Parasza: Bo/Wj 10, 01 – 13, 16

Haftara: Irmeja /Jr 46, 13 - 28. 

Haszem sprowadził już siedem plag na Egipt. Mosze i Aharon ostrzegają faraona, aby pozwolił Izraelitom odejść – jeżeli tego nie zrobi, nadejdzie kolejna plaga.

Władca pozostaje nieugięty, więc Bóg sprowadza plagę szarańczy (arbe - אַרְבֶּה).

Następnie Bóg sprowadza plagę ciemności (choszech - חוֹשֶך) na cały Egipt – lecz Izraelici w ziemi Goszen nie zostali nią dotknięci.

Faraon wciąż nie chce wypuścić narodu Israela z Egiptu. Bóg zapowiada, że uderzy w Egipt jeszcze jedną plagą. Nakazuje On, aby Izraelici prosili swoich egipskich sąsiadów o złoto i srebro. Za sprawą Haszem Egipcjanie z hojnością potraktowali Hebrajczyków.

Mosze ostrzegł faraona, że Bóg zabije każdego pierworodnego pośród Egipcjan.

Bóg przekazuje Moszemu instrukcje związane z liczeniem kalendarza – iż ten miesiąc (nisan) będzie początkiem wszystkich miesięcy, a Rosz Chodesz (nów) będzie początkiem miesięcy.

Następnie Haszem nakazuje Moszemu, aby pouczył Hebrajczyków o prawach związanych ze świętowaniem Pesach – o ofierze pesachowej i powstrzymywaniu się od jedzenia zakwasu.

Mosze instruuje starszych Israela, aby zabili koźlęta lub baranki na ofiarę pesachową a ich krwią naznaczyli odrzwia wszystkich domów, w których mieszkają Izraelici. Wszyscy mieli pozostać w domach i nie opuszczać ich aż do świtu. W tę noc bowiem, Haszem przejdzie przez ziemię egipską i uderzy w jej mieszkańców, lecz domy naznaczone krwią zostaną ominięte.

Żydzi mają obchodzić prawa ofiary pesachowej po wsze czasy, a gdy dzieci zapytają dlaczego tak się robi, mają usłyszeć, że upamiętnia to czas, kiedy Bóg ominął (pasach) domy Izraelitów gdy uderzał w Egipcjan.

W środku nocy Bóg uderzył we wszystkich pierworodnych Egiptu (makat bechorot - מַכַּת בְּכוֹרוֹת). Faraona obudził wielki krzyk i płacz. Wezwał Moszego i Aharona i nakazał im, aby Żydzi natychmiast opuścili jego kraj.

Izraelici wzięli chleb, który nie zdążył wyrosnąć, gdyż nie chcieli opóźniać swojego wyjścia z domu niewoli.

Po 430 latach przebywania w Egipcie naród żydowski opuszcza ten kraj.

Bóg nakazuje Moszemu, aby poinstruował Żydów, że każdy pierworodny – człowieka lub zwierzęcia – ma być poświęconu Jemu.

Mosze pouczył Hebrajczyków, aby zapamiętali ten dzień i świętowali dokładnie tego samego dnia przez wszystkie pokolenia jedząc tylko niewyrośnięty chleb (maca). I mieli oni również nauczać o tym swoje dzieci, by przywiązać to jako znak między oczami i jako przypomnienie na ramieniu oraz by wypełniać te prawa co roku, dokładnie o tej porze roku.