Paraszat Mikec

MIKEC.png

Parasza: Mikec /Rdz 41, 1 – 44, 17

Haftara: Zecharia/Za 2:14 - 4, 7. 

Po pewnym czasie, faraona zaczęły gnębić dziwne sny. Ponieważ nikt nie umiał mu ich wyjaśnić, podczaszy zasugerował, aby przyprowadzono Josefa z więzienia.

Gdy Josef pojawił się przed obliczem władcy, usłyszał o jego snach. Najpierw śniło mu się siedem tłustych i dorodnych krów, które zostały pożarte przez siedem wychudzonych. Później śnił o siedmiu zdrowych i urodzajnych kłosach zboża, które zostały pochłonięte przez siedem wynędzniałych kłosów.

Po wyjaśnieniu tych snów, Josef doradza faraonowi, aby rozpoczął zbieranie zboża, gdyż nadchodzi siedem lat tłustych – urodzajnych, po których nastąpi siedmioletnia susza.

Faraon, zachwycony interpretacją Josefa, wyznacza go na zarządcę całego Egiptu, który będzie nadzorował plan magazynowania zboża w czasie urodzaju.

Josef, którego faraon nazwał Cafnat Paneach, poślubia Asnat, córkę Potifara, z którą ma dwóch synów: Menaszego i Efraima.

Zgodnie ze słowami Josefa, po siedmiu latach urodzaju nastąpiła susza w całym rejonie, także w ziemi Kenaan. Zgodnie z wolą Jaakowa, dziesięciu braci Josefa udaje się do Egiptu, aby zakupić tam ziarno. Najmłodszy, Benjamin, zostaje jednak przy ojcu.

Josef od razu rozpoznał braci, gdy ci dotarli do Egiptu, lecz oni nie poznali Josefa. Aby przetestować braci, oskarża ich o szpiegostwo i nakazuje aresztować. Podczas przesłuchania, bracia opowiadają o swojej rodzinie – dzięki temu Josef dowiaduje się, że jego ojciec wciąż żyje, a brat Benjamin pozostał przy nim.

Nakazuje on braciom, aby udali się do domu i wrócili z Benjaminem, udowadniając tym swoją niewinność. Z rozkazu Josefa, Szimon pozostał w Egipcie jako zakładnik.

Gdy bracia wrócili do domu odkryli, że monety, którymi zapłacili za zboże, zostały włożone do worków z ziarnem.

Gdy po pewnym czasie zboże skończyło się, bracia zaczęli namawiać ojca, aby pozwolił im wziąć Benjamina do Egiptu. Jaakow dopiero wtedy się zgodził, gdy Jehuda osobiście zapewnił ojca o osobistej odpowiedzialności za niego.

Gdy docierają na miejsce, Josef wita ich w łagodny sposób i natychmiast uwalnia Szimona. Zaprasza ich wszystkich na wspaniałą ucztę, gdzie traktuje Benjamina w szczególny sposób, dając mu więcej jedzenia i smakołyków.

Bracia szykują się w drogę powrotną, a do worka Benjamina Josef nakazuje włożyć swój srebrny puchar.

Wkrótce po opuszczeniu miasta, braci dogania straż i oskarża o kradzież pucharu. Choć bracia ślubują niewinność, żołnierze znajdują puchar w worku Benjamina. Josef oskarża ich o brak wdzięczności i w geście litości obiecuje ich wszystkich puścić wolno. Wszystkich – poza Benjaminem, z którego zrobi osobistego niewolnika.