Paraszat Waera

WAERA.png

Parasza: Waera/Rdz 47, 28 – 50, 26

Haftara: Jechezkel/Ez 28, 25 – 29, 21. 

Haszem objawia się Moszemu jako Bóg Awrahama, Icchaka i Jaakowa, zapewniając, że słyszał płacz Izraelitów. Na cztery sposoby Bóg zapewnia, że uratuje Żydów z Egiptu, lecz z powodu ciężkiej pracy i łamiącego ducha wysiłku Hebrajczycy nie uwierzyli w te słowa.

Bóg nakazuje Moszemu, aby powiedział faraonowi, by wypuścił lud Israela. Mosze nie wierzy we własne siły, mówiąc, że faraon nie posłucha kogoś, kto ma wadę mowy.

Tora przedstawia w tym miejscu częściową genealogię plemion Reuwena, Szimona i Lewiego, w tym rodziny Moszego.

Haszem wyznacza Aharona jako mówcę i wysyła go razem z Mosze do faraona. Bóg wyjawił Swój plan uczynienia serca faraona twardym, aby dzięki temu ukazać cudowne znaki, aby Egipcjanie mogli poznać, że Haszem jest Bogiem.

W tym czasie Mosze miał lat 80, a Aharon 83.

W czasie audiencji u faraona Aharon rzuca na podłogę laskę pasterską, która zamienia się w węża. Faraon nakazuje swoim magikom, aby zrobili to samo, lecz laska Aharona pochłoniła wszystkie inne węże. Serce faraona stwardniało.

Bóg nakazuje Moszemu, aby udał się wcześnie rano nad Nil, gdzie władca zażywał kąpieli. Gdy faraon ponownie odmówił Izraelitom opuszczenia Egiptu by złożyć Haszem ofiarę na pustyni, Aharon wyciągnął swój kij pasterski nad wodę i sprawił, że cała woda w Egipcie zamieniła się w krew (dam - דָם).

Faraon pozostał niewzruszony i Aharon następnie sprowadził plagę żab (cefardea - צְּפַרְדֵּעַ). Faraon wezwał Moszego i zażądał, aby ten poprosił Boga o cofnięcie plagi. Tak się stało, lecz władca wciąż nie wyrażał zgody na wypuszczenie Hebrajczyków.

Następnie Aharon uderzył swym kijem pasterskim w proch ziemi, co sprowadziło plagę wszy (kinim - כִּנִּים). Tym razem, magicy faraona nie byli w stanie powtórzyć tego czy i skomentowali, iż jest to „palec Boga”.

Po wszach następuje plaga dzikich zwierząt (niektórzy tłumaczą arow jako muchy - עָרוֹב). Faraon zgadza się, aby Hebrajczycy poszli służyć Haszem na pustyni, aby Mosze cofnął plagę. Gdy to robi, faraon znowu zmienia zdanie i uparcie nie pozwala im odejść.

Bóg sprowadza plagę zarazy bydła (dewer - דֶּבֶר), nie zmienia to jednak serca faraona.

Haszem nakazuje Moszemu, aby wziął garść prochu z pieca i wyrzucił go w kierunku nieba, co sprowadziło plagę wrzodów (szchin - שְׁחִין) u Egipcjan.

Serce faraona pozostaje niezmienione, więc Haszem sprowadza plagę gradu (barad - בָּרָד) niszczącego pola uprawne Egipcjan. Ponownie, ziemia Goszen, w której mieszkali Izraelici, pozostaje bezpieczna i nietknięta przez żadną plagę.

Na prośbę faraona, Mosze kończy plagę, lecz jego serce pozostaje uparte i nie pozwala Izraelitom opuścić ziemi egipskiej.