Paraszat Wajakhel

WAJAKHEL.png

Parasza: Wajakhel/Wj 35, 1 - 38, 20

Haftara: Melachim Alef/1Krl 7, 13 - 26

Mosze zbiera cały naród Israela i ponownie przekazuje im nakaz przestrzegania Szabatu. Przekazuje następnie wszystkie instrukcje Haszem związane z budową Miszkanu (Przybytku). Żydzi z radością przekazują wszystkie potrzebne do budowy materiały: szlachetne metale (złoto, srebro i miedź), farbowane wełniane nici (niebieskie, purpurowe i czerwone), runo kóz, lniane nici, skóry zwierząt, drewno, oliwę, przyprawy korzenne i drogocenne kamienie.

Ludzie przynosili to wszystko z tak wielką ochotą, że Mosze musiał rozkazać, aby przestali – gdyż było już za dużo.

Grupa utalentowanych artystów i rzemieślników pod opieką Becalela i Acholiawa przystąpiła do budowy Miszkanu według instrukcji zapisanych w parszach Teruma, Tecawe i Ki Tisa.

Wykonali oni trzy różne rodzaje przykryć mających służyć jako dach dla Miszkanu, 48 drewnianych desek pokrytych złotem, z których utworzone zostaną ściany Miszkanu, a także sto srebrnych zakotwiczeń, w które te deski będą wkładane.

Następnie wykonali parochet, czyli kurtynę oddzielającą większą część Miszkanu od najświętszego miejsca, a także zasłonę umieszczoną u wejścia do Przybytku. Potem Becalel zbudował Arkę wraz z jej przykrywą i cherubim umieszczonych na niej, stoły na chleby (szulchan lechem hapanim), siedmioramienną menorę – całą ze złota – wraz ze specjalnie przygotowaną dla niej oliwą.

Wykonano także złoty ołtarz (mizbeach haketoret), na którym palono pięknie pachnące kadzidło, jak i główny ołtarz zewnętrzny wraz ze wszystkimi niezbędnymi narzędziami i naczyniami.

Skonstruowano także elementy zewnętrznego ogrodzenia, jak i wielką misę na wodę, do której produkcji użyto miedzianych lusterek.