Paraszat Wajechi

WAJECHI.png

Parasza: Wajechi/Rdz 47, 28 – 50, 26

Haftara: Malachim Alef/1Krl 2:1 - 12. 

Po przybyciu do Egiptu, Jaakow żyje jeszcze przez 17 lat. Spodziewając się, że niedługo umrze, prosi on Josefa, aby przysiągł, że pochowa go w Erec Israel. Jaakow błogosławi dwóch synów Josefa – Menaszego i Efraima.

Dodatkowo, adoptował ich jako jednych spośród własnych synów, by na równo z nimi odziedziczyli ziemię w Erec Israel. W trakcie błogosławienia wnuków, Jaakow kładzie prawą rękę na głowie Efraima, a lewą na Menaszego.

Josef, myśląc, że ojciec się pomylił, próbuje przełożyć ręce ojca. Ten jednak wyjaśnia, że wprawdzie Menasze stanie się wielkim plemieniem, to młodszy – Efraim – będzie od niego znakomitszy.

Jaakow wzywa wszystkich synów do siebie. Dla każdego z nich ma indywidualne błogosławieństwo i proroctwo na przyszłość:

Pierworodny Reuwen został nazwany mocą i pierwszymi owocami jego siły, lecz także niestabilnym jak woda – i nie otrzyma tego, co powinien, gdyż skalał łoże ojca.

Szimon i Lewi zostali nazwani braćmi przemocy, a Jaakow nie chciał mieć nic wspólnego z ich planami. Wytknął im, że w swym gniewie zabili ludzi i zwierzęta, i przeklął ich potomków rozproszeniem pośród innych braci.

Jehuda został nazwany młodym lwem, który zdominuje swoich przeciwników, a reszta braci będzie mu się kłaniać. Jaakow przepowiedział, iż jego potomkowie będą rządzić nad innymi tak długo, jak długo ludzie będą przychodzić do przybytku w Szilo.

Zewulon usłyszał, że jego potomkowie osiądą w pobliżu morza i będą się zajmować statkami.

Isachara Jaakow nazwał potężnym osłem, naginającym swój kark w ciężkiej pracy. Jego potomkowie mają zamieszkać w urodzajnej ziemi.

Dan został nazwany żmiją na drodze kąsającą nogi koni, którego potomkowie będą osądzać ludzi.

Jaakow powiedział Gadowi, że jeźdźcy będą go najeżdżać lecz on będzie o krok za nimi.

Aszer usłyszał, że jego chleb będzie najlepszy i będzie dostarczał żywności na królewskie stoły.

Jaakow nazwał Naftalego rączym jeleniem, który będzie obdarzał pięknymi słowami.

Josef został nazwany urodzajną winoroślą rosnącą przy źródle, której gałęzie pną się po wysokim murze. Łucznicy mierzą w jego kierunku, lecz jego łuk pozostaje mocnym. Jaakow pobłogosławił go błogosławieństwem niebios i ziemi, piersi i łona oraz mocy na głowę księcia pośród swych braci.

Benjamina Jaakow nazwał głodnym wilkiem rozszarpującym swą zwierzynę.

Oto dwanaście plemion Israela.

Jaakow nakazał swym synom, aby pochowali go w Grocie Machpela, którą zakupił Awraham dla swej żony, Sary.

Jaakow umiera i cały Egipt przechodzi żałobę. Wielki orszak pogrzebowy złożony z potomków Jaakowa, wysokich urzędników egipskich i kawalerii faraona wyrusza, aby pochować Jaakowa w Grocie Machpela.

Wkrótce umiera także Josef, w wieku 110 lat. On również pragnie, aby pochowano jego kości w Erec Israel, choć nie stanie się to aż do czasu, gdy Dzieci Israela opuszczą Egipt, kilka stuleci później.

Przed samą śmiercią, Josef przekazuje Dzieciom Israela swój testament: Bóg będzie o was pamiętał i wyprowadzi was z tego kraju do ziemi, którą obiecał Awrachamowi, Icchakowi i Jaakowowi.