Paraszat Wajigasz

WAJIGASZ.png

Parasza: Wajigasz /Rdz 44, 18 – 47, 27

Haftara: Jechezkel/Ez 37:15 - 28. 

Po tym, jak Josef ogłosił, że Benjamin zostanie jego niewolniekiem, Jehuda błaga go o litość. Proponuje, aby to jego wziąć w zamian najmłodszego brata. Przekonuje, że jego ojciec nie przeżyje straty kolejnego syna.

Gdy Josef zobaczył zmianę w postawie braci i ich troskę o uczucia ojca, wyprasza wszystkich z komnaty, poza nimi. Wyjawia on im wtedy swą tożsamość, mówiąc „Jam jest Josef” i od razu dopytuje się o zdrowie ojca.

Bracia są bardzo poruszeni i odsuwają się w poczuciu wstydu, Josef jednak pociesza ich. Stwierdza on, że to sam Bóg wysłał go do Egiptu, a nie oni. Wszystko to było częścią Boskiego planu, aby uratować całą rodzinę przed głodem w czasie suszy.

Bracia wyruszają do Kenaanu z radosnymi wieściami oraz wieloma wozami z dobrami. Jaakow wraz z całą rodziną wyrusza do Egiptu. W czasie drogi Bóg go zapewnia, żeby porzucił wszelkie obawy związane z podróżą. Obiecuje, że uczyni z niego wielki naród i będzie z nim w Egipcie, aby w odpowiednim momencie również przywrócić ich do Kenaanu. W końcu Jaakow dociera na miejsce i, po 22 latach rozłąki, przytula swego syna.

Jaakow oraz jego synowie uczestniczą w audiencji u faraona, gdzie Jaakow błogosławi władcę. Faraon dopytuje się o to, czym zajmują się jego synowie i gdy słyszy, że są pasterzami, obiecuje, że wyznaczy ich na zarządców swoich stad.

Josef, dzięki swemu mądremu zarządzaniu, przyczynił się do ogromnego bogactwa faraona i Egiptu. Z wdzięczności król przekazuje rodzinie Josefa urodzajną ziemię Goszen, aby tam osiedli. Dzieci Israela zamieszkują w Egipcie i rozkwitają.